LA SONRISA:

  HIER BEGON EEN DROOM:

Hier begint ons vakantie verhaal,ik hoop dat het jullie zal aanspreken om ook eens deze  bestemming aan te doen.
Het is vandaag 16juli 2004.Het is 12uur in de nacht,we kunnen de slaap maar niet vatten.
Opeens zegt mijn man kom we staan op en vertrekken als we nu om uur vertrekken of nu, slapen doen we toch niet meer.
En naar beneden waren we,eerst een douche genomen een boterhammetje naar binnen gewerkt een paar mee voor onder weg.

We hadden daags voordien alles in de wagen gezet,corectie mijn man had dat gedaan kan zo iets niet van uit mijn rolstoel!
Waar was ik gebleven a ja,toen we instapten had ik toch zoiets van , zo ver  ,als alles maar goed gaat.
Maar ja hoor precies 2.30 minuten later stonden we al in parijs(paris by night) ik maar zoeken naar de eifeltoren niet gevonden hoor.

Ofwel keek ik verkeerde kant ofwel was hij niet verlicht,ja kan gebeuren hè!
Maar niet getreurd we zullen nog veel zien.Het kon mij allemaal niet schelen ze hadden op de radio gezegd dat het een zwarte dag
zou worden op de autostrade!!!We hadden in die  2.30 minuiten geen kat gezien gans de baan voor ons alleen.

We konden gewoon op cruisecontrol rijden aan 130km per uur.Het was al vakantie op zich wij met zijn tweetjes samen,alleen op die grote baan
!Er kwam maar geen eind aan,en kijk nu opeens zagen we de zon opkomen ze kwam ons zo maar begroeten .Een nieuwe dag brak aan.
Eerst wat flauwe lichtstralen en ja hoor daar was ze dan ,de zon want daar deden we het toch voor de zon de warmte de natuur.
Het bij elkaar zijn ons batterijen aan elkaar opladen.

We moesten af en toe halt houden om te betalen tol of page!Zo als de fransen het zo mooi zeggen.
De wegen hier zijn een droom om op te rijden .Wij zijn ook vol verbazing over het landschap dat zo rap wijzigd eens plat
.dan weer bergachtig ,je wordt er gewoon stil van.Ik heb meer oog voor de mooie oleanders die zo maar langs de weg groeien ,en de geur
zo een aroma buiten gewoon.En de kleuren van wit naar roze en bloedrood
.,we hebben ogen te kort om te kijken en het gaat allemaal zo vlug.Om te zwijgen van de auto's die ons paseerden vol geladen het leken,
net kamelen.

Her en der zag je mensen naast de wagen staan ze waren zo maar hun lading verloren.En die moest je dan maar zien te ontwijken wat niet altijd lukte.
We zagen zelfs een caravan helemaal in stukken gereden liggen,arme mensen hun vakantie was al voorbij voor ze begon dat was erg .

OEF tot nu toe is alles goed gegaan,we zijn al een eind op weg 1000km al,we zijn in de helft zegt mijn man net.Dus we gaan naar
ons hotel dat we reeds geboekt hadden een maand geleden.Het was een Campanila ,hotel het was er heel proper en airco op de kamer.
Het eten was minder wij vroegen paardesteak zoals op de menu stond en raad wat we kregen ,een niet door bakken hamburger die geen smaak had.

Ik vondt het vies en op de koop toe vondt de dienster het nodig met ons de spot te drijven.Ik kreeg het op mijn heupen en wilde naar bed.
Het bed was heerlijk en de temperatuur heel erg goed z'on 20gr,We namen een heerlijk bad en dan naar bed
.,we konden zelfs koffie of thee maken op de kamer dat vonden wij leuk,drinken graag koffie.

Wat ik vergeten ben te vertellen we zijn onder weg ook gestopt om de tourcaravan te zien is eens de moeitte hoor .Mijn man zou graag
de tour eens volledig volgen.Maar ik denk dat  dat voor mij te zwaar zou zijn.
Om 20.00uur lagen we in bed,we zouden om 5.30 terug willen vertrekken om de volgende 1000km af te leggen.We zijn bijna op spaanse-
bodem.Het landschap veranderd voordurend nu plat dan bergen dan weer rotsmassa waar je zo door geen rijdt ik weet niet waar eerst gekeken.

Ik zag aan mijn ventje dat hij moe begon te worden ,het was maar 50km meer naar Finestrat op 5km van benidorm.
maar zo als ze zeggen de laatste loodjes wegen het zwaartst.We zijn het hotel waar mijn beste vriendin en haar familie gaan verblijven  gepaseerd,
heb haar gebeld om te zeggen dat het heel mooi was zo is ze ook gerust .
WE zijn er na 2000km en zonder hindernissen! joepie.

LA sonrisa,zo heet het domein met aangepaste bungalow's,voor mensen met een handicap of zo als ik met een rolstoel.WIJ keken eens rond
en vonden het meteen zo rust gevend zo romantisch.

Het was net of je hersenen werden leeggezogen ik kan het niet anders verwoorden,de rust de kalmte ja ik voelde het net aan of ik hier thuis kwam.
Ik weet nog steeds niet hoe het kwam,maar als ik nu mijn ogen sluit hoor ik nog steeds die rare rustgevende krekels dat geluid het waren net
scheermachientjes.En ze waren er elke dag van als de zon er was tot ze onder ging.

Maar ik loop vooruit op mijn verhaal,de aankomst was in een woord hemels .Jan Niemeijer de baas was aan het werk in de mooie tuin,
en liet alles vallen en kwam naar ons toe drukte ons de hand het was net of we kenden elkaar al jaren .Hij vroeg of we geen tegen slagen hadden
 alles was in orde,intussen was de vrouw van Jan , Maria-Anne er bij gekomen wij kregen meteen volledige uitleg en onze bungalow werd getoond.

Er was zelfs een verrassings mandje met lekkers wijn koekjes schips en veel van dat lekkers .O! wat leuk als welkomsgroet mooi toch.
Nu je hebt het zo een beetje gezien zei Jan doe maar op het gemak jullie verlof begint pas , niks moet hier alles mag hihi!!!!!
Voor ons was het zeker vakantie ik had mij nog nergens zo goed gevoeld en blijkbaar was dat met mijn man ook zo gesteld.

En alles was aangepast ik kon zo met mijn rolstoel onder de douche,mijn bed was in de hoogte verstelbaar,en niet te vergeten wij hadden een  lift

om in en uit het zwembad te komen zie je straks wel op de foto's.niet zo nieuwsgierig zijn,toen we gesetteld waren gingen we op verkenning.Eerst het
zwembad,
en ja hoor daar gingen we voor de eerste keer in de lift en hup het water in twee spaghetti stokken onder mijn oksels en blijven drijven  meisje zei mijn
man en plons daar was hij ook ,gewoon het einde we waren er helemaal alleen straks zou er nog iemand komen .

Ook een rolstoeler joepie!!
ben ik niet alleen wij zaten helemaal boven ,beneden had je .ook nog bungalow's.Maar wij zaten lekker hoog met aan de ene kant het zicht op de bergen
en aan de andere kant de zee!Het was allemaal zo mooi dat ik vergeten was om naar huis te bellen naar onze kinderen.Ik zei oeps ik was jullie vergeten
ik wou er echt niet om liegen  ,het is hier gewoon het einde en we komen niet meer terug mijn zoon proeste het uit zijn make die eens niet aan een andere
.dacht.Dat kon toch niet en toch was het zo.
 

Na ons relaas te hebben verteld zijn we de stad in getrokken om te gaan eten en eens te kijken naar het dorpje finestrat want het is niet groot maar mooi wel.
HET eten was lekker een glaasje wijn en luieren wat moet een mens nog meer en vooral de zon het was hier 39gr maar we hadden hier een lekkere berg-bries.
En zo kwamen wij de dag weldoor hoor,mijn man begon al goed te bruinen ik hou mij lekker uit de zon,mijn benen komen anders nooit bloot dus moet
oppassen of ze verbranden en dan ,nee hoor ik krijg hier ook wel een kleurtje onder mijn boom.Bij mijn trouwe krekels die beestjes zijn zo'n 5cm groot en
grijs van kleur en ook de hagedisjes kruipen hier geswind rond wat een prachtige omgeving.Wij genieten ten volle, Vandaag is Marjan want zo mogen wij haar noemen,met mij en fredy in het zwembad geweest en geeft ze wat oefeningen met mijn benen gedaan .

Om mijn bloedsomloop beter op gang te brengen want mijn benen hebben anders zo koud.
En ik heb nog ander nieuws voor jullie ,wij hebben een gebuur gekregen  ,hij komt net als Jan en Marjan uit Nederland.Hij geeft zelfs een echte hollandse naam KEES. En we zullen het geweten hebben dat we een buur er bij hadden,nu zie ik jullie denken weg rust weg mooie vakantie niks van.Wij konden het
goed vinden  met elkaar ja hoor!!!Je denkt nu neeeeee!kan niet een Belg en een Nederlander maar toch we konden het prima met elkaar vinden,

Zie maar naar deze foto's,van ons groepje,eten en drinken samen in het zwembad .En smorgens bij elkaar bakkie koffie drinken je kan je geluk toch niet op.En s'avonds dronken de mannen een glaasje wiskey de genieters.
Maar genoeg nu over eten en drinken want we deden ook nog iets anders of wat dacht je,dat we 2000km gereden hadden om te eten en te drinken.
Vandaag is het 21 juli bij ons een feestdag,Wij gaan vandaag de bergen in mijn man wil eens de wolken in dus daar gaan we ,hoe hoger we kwamen hoe zieker ik werdt,ik moest op een gegeven moment uit de wagen getilt worden door mijn man ,ik had geen kleur meer moest braken en werd steeds misselijker daar stonden
we dan .Ik wilde dat we reeds thuis waren in de bungalow ,maar dat zou nog een tijdje duren want ik moest heel dat eind nog terug.

Ik weende van ellende mijn man voelde zich waarschijnlijk schuldig want hij zei steeds ik heb toch niet zo rap gereden in die draaien.
Maar nee ik weet niet wat er is ik voelde mij zo slecht ,en het was nog niet alles wij kwamen naar beneden en moeten een straat te vroeg zijn afgeslagen en het straatje was zo smal we konden er maar net door de spiegels moesten plat tegen de wagen aan.

En eindelijk thuis Marjan bood direkt hulp ik was totaal uitgeput,had veel te weinig gedronken in deze warmte.Ik moest minstens twee liter drinken voor ik naar bed mocht en ik kreeg mineralen en zouten en nog van die dingen te kort in een woord het kwam wel weer goed ,maar ik had een hoofdpijn ik hield mijn hoofd er scheef van.En het was juist de paella avond van Jan en Marjan en het was zo lekker maar ik heb uit beleefdheid een beetje gegeten maar ik was liever in mijn bedje gegaan zo voelde ik mij.als je dit leest vergeef me Marjan maar volgend jaar eet ik zeker voor twee.

Vandaag zijn onze vrienden langs geweest ze vonden het hier ook zo lekker bij hun beneden was de lucht benauwd door de warmte.Maar hier op de berg was er
dat briesje
en ze konden zo met ons het zwembad in doe dat maar eens ergens anders waar je verblijft.Probeer het maar eens als je op vakantie bent van je vrienden die er niet verblijven te laten zwemmen.Wij waren hier thuis we konden het doen naar onze zin en behoeften.

We zijn dan naar MUNDOMAR geweest en hebben daar de dolfijnen een show zien geven het was schitterend en ook de zeeleeuwen ,Kees en ik mochten naast
het zwembad met de dolfijnen staan.Ze blaasden constant water door het gaatje boven aan hun kopje,en wij voelde dat water zo op ons vallen was heerlijk fris.
Ook AQUALANDIA lag daar naast maar dat is niks voor rolstoelers wij hebben liever het wiel in eigen handen.hihi!

Of zo als Kees zijn humor we waren eens op weg om een terrasje te doen met ons groepje en toen we eindelijk een mooi plaatsje gevonden hadden,en voor
iemand zich al neer gezet had was Kees al op zijn plaats en zei hij luid ,HE HE !! eindelijk we zitten ,wij proesten het uit de anderen keken verdwaasd naar ons.
Zei begrepen niet waar wij om lachten!Wij wel he Kees!

En ik zou nog vergeten te vertellen dat Kees alle dagen 1uur in het water lag en mij soms peste want het is een echte pestkop,het was voor KEES 18jaar geleden sinds zijn revalitatie tijd.KEES is vanaf zijn middel verlamd,viel uit de nok van het dak.Dus hij genoot met volle teugen van het zwem uurtje samen met Marjan.

Vandaag is het een speciale dag,we gaan naar een groots spectakel gaan kijken in het dorpof stadje
LA VILA JOIOSA een jaarlijks terugkerende grote opmars het feest duurt 7dagen lang.
Het is het gevecht van de Moren tegen de christenen en dit wordt hier gevierd met heel veel pracht en praal de eerste dag was op de 25 ste juli tot en met 1augustus
het is niet te geloven.Wij hebben aan een stuk 4 uur geaplautiseerdt ,ja ik weet het het klinkt niet normaal maar het is waar .
Ik heb al veel mooi's gezien maar dit overtrof alles de praal en de pracht van de kostuum's en de flair en trots die van deze mensen uit ging het was het
sprookje uit duizend en een nacht .ALLES was glitter en glansde als goud en het waren net diamanten die schitterde in de nacht want het begon om 20.00 uur en
duurde tot 24.00 uur.

Maar ik vergat bijna iets te vertellen het is nogthans  belangrijk voor mij althans,ik had bijna geen wielen meer onder mijn rolstoel.Ze hadden mijn rolstoel uit mekaar gehaald om in de wagen te kunnen plaatsen.En toen ze de achterklep opende van de wagen (want die stond wat schuin geparkeerd)raasden mijn wielen eruit ,en ja hoor pal voor een wagen die kon nog net remmen .Mijn wielen lagen aan de overkant tegen een geparkeerde wagen,was me dat schrikken en nu begon iedereen te gieren van het lachen.
Ik was zo geschrokken dat ik een beetje sip keek  en toen zei Kees ,Arletta (want zo noemde Kees me) kan jij op je handen lopen ik zei nee ,
wat een geluk dan dat jewielen nog intact zijn.Nu moest ik ook lachen!
Vandaag zijn we naar Calossa geweest(Guadalest)een dorpje in de bergen ,ik was er boven gereden met mijn scooter wat een uitzicht had je daar gewoon prachtig.

S'avonds zijn we bij ons vrienden geweest ,wat een hotel allemaal marber en hoog.vanaf de zesde verdieping gingen planten als watervallen naar beneden.
en in de ontvangst ruimte stond een vleugelpiano waar op gespeeld werd de mooie zachte muziek paste volledig in het kader,van al die luxe.
Ook aan het zwembad waren er weer overal mooie planten en palmbomen.Heel mooi,toen zijn we de kamers gaan bekijken en ja hoor ook hier ontbrak
het aan niks alleen kon ik me er niet bewegen met mijn rolstoel ik kon zelfs de badkamer niet in,dan voel je weer hoe hulpeloos je bent zonder die aan-
gepaste dingen die voor ons noodzakelijk zijn.Maar ik moest daar niet blijven dus het was maar even dat ik dit voelde gelukkig.

We zijn al 27 juli wat gaat het rap he! als een mens zich vermaakt,We zijn terug de bergen in getrokken  met Jan en Marjan en Kees naar Galon deze keer we zijn wijn gaan proeven.we waren op de berg Coll de rates 738m boven zeelevel.en ik werd niet ziek .We zijn daar nog iets gaan eten  en dan naar ons plekje toe om even te rusten.
Vandaag is het 28 juli en mijn man zijn verjaardag we hebben een feestje in elkaar gefikst Jan ging een grote taart gaan halen en wij maakten veel lekkers klaar .
Zo was het weer gezellig met zijn allen ,

En deze avond is het dat groot vuurwerk waar ik eerder in mijn verhaal over sprak,Jan zei tegen mijn man wordt jij verwendt een feestje taart en een vuurwerk dat krijg ik niet op mijn verjaardag.En hij had ook nog een etentje bij de schinees gekregen van MARJANen Jan en Kees wij vonden het gewoon schatten ,wij mochten met zijn twee lekker op hun kosten gaan eten .